دفتر 136 اسناد رسمی استان بوشهر

پذیرش سرپرستی فرزندان بی‌سرپرست و بدسرپرست از جمله اموری خیرخواهانه‌ای است که برخی از افراد خواستار آن هستند و در پی پذیرش حضانت کودک هستند.

گذشته از آن برخی افرادی که امکان بچه‌دار شدن ندارند یا حتی خودشان فرزندی دارند نیز می‌توانند کودک را به عنوان فرزندخوانده بپذیرند، بر طبق قانون حمایت از کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست این امکان برای زنان مجرد بالای سی سال نیز فراهم است.

در این مقاله از   دفتر اسناد رسمی 136 استان بوشهر (شهر دالکی)   ضوابط و شرایط فرزند خواندگی را بررسی می‌کنیم و مدارک و مراحل لازم برای ثبت چنین درخواستی را بر خواهیم شمرد.

شرایط فرزندخواندگی چیست ؟

بر طبق قانون همسرانی که بیش از پنج سال از تاریخ ازدواجشان گذشته باشد و صاحب فرزند نشده‌اند، زو‌ج‌هایی که صاحب فرزند شده‌اند اما باز هم تمایل دارند فرزندی را به سرپرستی بپذیرند و نیز دختران مجردی که دست‌کم سی سال سن داشته باشند.

در میان این سه دسته اولویت وجود دارد، اولویت اول واگذاری حضانت با زو‌ج‌هایی است که نتوانسته‌اند صاحب فرزند شوند ولی شرایط فرزند خواندگی در مورد انها صدق می‌کند و پس از آن اولویت دوم با زنان مجرد است و در نهایت زوج‌هایی که خودشان صاحب فرزند هستند.

مراحل و شرایط فرزند خواندگی

هر شخصی که برای حضانت و سرپرستی کودکان بی‌سرپرست یا بدسرپرست اقدام می‌کند باید واجد شرایطی باشد، این شرایط عبارتند از:

• سلامت جسمانی و روانی لازم برای نگهداری و سرپرستی بچه

• اعتقاد به ادیانی که بر طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران پذیرفته است (اسلام، مسحیت، کلیمی و زرتشتی)

• عدم ابتلا به بیماری‌های دشوار یا واگیردار

• محجور بودن (بر طبق قانون سه دسته افراد صغیر، مجانین و اشخاص غیر رشید محجور محسوب می‌شوند)

• داشتن صلاحیت اخلاقی

• نداشتن سوء سابقه و عدم محکومیت جزایی موثر

• نداشتن اعتیاد و وابستگی به مواد مخدر، مواد روان‌گردان و الکل

• تمکن مالی مناسب

• تملیک و یا تعهد تملیک بخشی از اموال به نفع کودک

مراحل ثبت نام

قطعا اعلام ثبت درخواست سرپرستی شامل مراحلی است و بدون طی کردن این مراحل امکان‌پذیر نخواهد بود، این مراحل عبارتند از :

• در مرحله اول لازم است زوج یا فرد متقاضی در خواست خود را به انضمام مدارک مورد نیاز و در سامانه بهزیستی به نشانی http://adoption.behzisti.net وارد کنند؛

مدارک لازم جهت دریافت حضانت کودک بر طبق شرایط فرزند خواندگی بدین ترتیب است :

• تصویر صفحه اول و دوم شناسنامه زوج

• تصویر سند ازدواج

• گواهی پزشکی قانونی مبنی بر عقیم بودن زن یا شوهر

• گواهی عدم امکان بارداری از پزشک متخصص

• گواهی سلامت جسم و روان از پزشکی قانونی برای زن و مرد

• گواهی سلامت از پزشک جهت عدم ابتلا به بیماری‌های واگیردار و صعب العلاج

• ارائه حکم سرپرستی آزمایشی از مراجع قضایی

• گواهی تمکن مالی اعم از فیش حقوقی، فتوکپی سند منزل مسکونی، ماشین و…

• گواهی برگ عدم سوء پیشینه کیفری زن و شوهر

• گواهی عدم اعتیاد

برای اطلاعات بیشتر؛ وکالت سرپرستی فرزند را مطالعه کنید.

همچنین لازم است زوج متقاضی علاوه بر ارائه مدارک لازم، در جلسات مشاوره پیش از فرزندپروری و کمیته فرزند خواندگی از جمله موارد بسیار مهمی است که زوج یا فرد متقاضی باید در آن شرکت جویند و نتیجه‌ی این جلسات در پرونده‌شان لحاظ شود.

• پس از دریافت تائید ابتدایی، مصاحبه و بازدید مددکاری اولیه صورت می‌پذیرد و لازم است خانواده تا پیدا شدن کودک واجد شرایط منتظر باشند؛

• در مرحله سوم و پس از پیدا شدن کودک واجد شرایط، لازم است گواهی تائیدیه او از یک روان‌شناس مورد تائید سازمان بهزیستی و نیز گواهی عدم اعتیاد و سوء پیشینه او صادر شود؛

• در مرحله‌ی چهارم، بین زوج یا فرد متقاضی و کودک، ملاقاتی ترتیب داده می‌شود تا پذیرش آنان بررسی شود؛

• در صورتی که پذیرش سرپرستی فرزند برای متقاضیان قطعی شود، قاضی یک حکم موقت را برای دوره‌ی ۶ ماه صادر کرده و پس از تائید کارشناسان سازمان بهزیستی کشور این حکم قطعیت خواهد یافت.

حضانت فرزند یکی از مهم‌ترین مسائل حقوقی و خانوادگی است که پس از جدایی والدین مطرح می‌شود در این مقاله، به بررسی جامع قوانین و مقررات مربوط به شرایط گرفتن حضانت فرزند توسط مادر می‌پردازیم تا درک بهتری از حقوق و وظایف والدین در این زمینه داشته باشیم.

تعریف حضانت: حضانت در لغت به معنای آغوش گرفتن و در اصظلاح به معنای نگهداری، مراقبت و تربیت فرزند است. طبق قانون، حضانت هم حق والدین است و هم تکلیف آنها در قبال فرزندانشان. این مفهوم با ولایت متفاوت است؛ ولایت به معنای سرپرستی قانونی و تصمیم‌گیری در امور مالی و حقوقی فرزند است که معمولاً به پدر یا جد پدری تعلق دارد.

قوانین حضانت فرزند در ایران

1. حضانت تا ۷ سالگی: طبق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، حضانت فرزندان تا سن ۷ سالگی با مادر است. این قانون برای هر دو جنس (دختر و پسر) یکسان اعمال می‌شود.

2.  حضانت پس از ۷ سالگی: پس از ۷ سالگی تا زمان بلوغ، حضانت به پدر منتقل می‌شود. سن بلوغ برای دختران ۹ سال قمری و برای پسران ۱۵ سال قمری است.

3. حضانت پس از بلوغ: پس از رسیدن به سن بلوغ، فرزند می‌تواند خود تصمیم بگیرد که با کدام یک از والدین زندگی کند.

4. اختلاف در حضانت: اگر بعد از ۷ سالگی بین والدین در مورد حضانت اختلاف پیش آید، دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت کودک تصمیم‌گیری می‌کند.

5.  حضانت در صورت فوت یکی از والدین: در صورت فوت یکی از والدین، حضانت به طور خودکار به والد دیگر منتقل می‌شود. چرا که مهمترین موضوع مصلحت فرزند و طفل است و بهترین شخص برای ایشان  والد دیگر است و اگر پدرفوت کند فرزند جهت نگهداری به بستگانی همچون عمو و مادربزرگ سپرده نمیشود . و با توجه به جنبه های عاطفی و تربیتی و وابستگی روانی فرزند و مادر ،سلب حضانت از مادر واعطای حضانت به عمو و سایر بستگان ( نه پدر ) نیازمند در معرض خطر بودن سلامت جسمانی و تربیتی فرزند به نحو بسیار فاحش و واضح می باشد.

شرایط سلب حضانت

در برخی موارد، دادگاه می‌تواند حق حضانت را از والدین سلب کند. این موارد عبارتند از:

1. اعتیاد به مواد مخدر، الکل یا قمار

2. بیماری روانی (با تأیید پزشکی قانونی)

3. سوء استفاده از کودک یا وادار کردن او به اعمال خلاف اخلاق

4. خشونت فیزیکی بیش از حد متعارف

5. عدم توانایی در نگهداری و تربیت صحیح فرزند

حضانت در طلاق توافقی: در طلاق توافقی، والدین می‌توانند در مورد حضانت فرزندان زیر سن بلوغ با یکدیگر توافق کنند. این توافق باید شامل نحوه ملاقات فرزند و میزان نفقه نیز باشد. البته دادگاه باید این توافق را تأیید کند تا اطمینان حاصل شود که به نفع کودک است.

حق ملاقات فرزند

والدی که حضانت فرزند را ندارد، حق ملاقات با او را دارد. زمان و مکان ملاقات معمولاً با توافق والدین تعیین می‌شود، اما اگر به توافق نرسند، دادگاه در این مورد تصمیم‌گیری خواهد کرد.

نفقه فرزند

نفقه به معنای تأمین هزینه‌های زندگی فرزند است. معمولاً پرداخت نفقه بر عهده پدر است، حتی اگر حضانت با مادر باشد. نفقه شامل هزینه‌های خوراک، پوشاک، مسکن، تحصیل و درمان می‌شود. در صورت فوت پدر یا عدم توانایی او در پرداخت نفقه، این مسئولیت به ترتیب بر عهده جد پدری و سپس مادر خواهد بود.

در ادامه مطلب بخوانید:نکات مهم در مورد حضانت فرزند و شرایط گرفتن حضانت فرزند توسط مادر ، نتیجه‌گیری و نکته نهایی سوالات متداول و...

حق طلاق، برخلاف تصور رایج، یک ابزار قانونی است که هدف اصلی آن ایجاد تعادل در حقوق زوجین و فراهم کردن زمینه‌ای برای استفاده از حقوق انسانی زن در شرایط ضروری است. این که زنی بخواهد وکالت طلاق را داشته باشد، لزوماً به معنای قصد جدایی یا بی‌ارزش شمردن بنیان خانواده نیست، بلکه به معنای تأمین یک پشتوانه حقوقی برای حفاظت از خود در شرایط بحرانی زندگی است.

وکالت طلاق را می‌توان به نوعی مانند بیمه یا یک ابزار امنیتی در نظر گرفت. همان‌طور که داشتن بیمه به این معنا نیست که حتماً قرار است حادثه‌ای رخ دهد، داشتن وکالت طلاق نیز به این معنا نیست که زن حتماً قصد جدایی دارد. بلکه این وکالت به زن این امکان را می‌دهد که در صورت مواجهه با مشکلاتی جدی، مثل سوءرفتار، عدم مسئولیت‌پذیری مرد، یا شرایطی که ادامه زندگی مشترک را غیرممکن می‌کند، بتواند با اختیاراتی برابر، برای حفظ کرامت و امنیت خود اقدام کند.

نگاهی مثبت به وکالت طلاق

در جامعه‌ای که همچنان برخی ساختارهای قانونی و عرفی ممکن است برای زنان محدودیت‌هایی ایجاد کند، وکالت طلاق می‌تواند نوعی حق انتخاب و قدرت تصمیم‌گیری باشد. این حق نه تنها باعث تضعیف خانواده نمی‌شود، بلکه می‌تواند احساس امنیت روانی بیشتری را در زن ایجاد کند. زنی که می‌داند در مواقع بحرانی، توانایی تصمیم‌گیری و اقدام برای حفاظت از خود را دارد، با اعتماد بیشتری وارد زندگی مشترک می‌شود.

طلاق یکی از مهم‌ترین موضوعات حقوقی در زندگی مشترک است که در شرایط خاص می‌تواند پایان‌دهنده یک زندگی زناشویی باشد. در ایران، قوانین مربوط به طلاق تحت تأثیر مبانی شرعی و عرفی تنظیم شده‌اند و برای هر یک از زوجین حقوق و تکالیفی تعیین شده است. در این مقاله تلاش می‌کنیم تا تمام جنبه‌های حق طلاق، از جمله حق طلاق مرد و دیگر موضوعات مرتبط را بررسی کنیم.

در ایران، به طور پیش‌فرض حق طلاق در اختیار مرد است، اما زن نیز می‌تواند تحت شرایط خاصی این حق را به دست آورد. وقتی گفته می‌شود زنی “حق طلاق دارد”، معمولاً به یکی از موارد زیر اشاره می‌شود:

۱. وکالت در طلاق

مرد می‌تواند به زن خود وکالت بدهد تا از جانب او برای طلاق اقدام کند. این وکالت معمولاً به صورت رسمی و از طریق دفترخانه‌های اسناد رسمی تنظیم می‌شود و در آن شرایط و محدوده وکالت مشخص می‌شود.

به عنوان مثال، مرد می‌تواند به زن اجازه دهد که در هر زمان و با هر دلیلی برای طلاق اقدام کند. این وکالت به این معناست که زن به‌طور مستقل می‌تواند مراحل قانونی طلاق را پیگیری کند.

۲. شرط ضمن عقد

هنگام عقد نکاح، می‌توان شروطی را در سند ازدواج ثبت کرد. یکی از این شروط، این است که مرد به زن وکالت در طلاق بدهد. اگر این شرط در سند ازدواج ثبت شود، زن می‌تواند در صورت نیاز به دادگاه مراجعه کرده و بدون نیاز به موافقت همسرش طلاق بگیرد.البته متاسفانه این شرط عملا در مراجع قضایی به جهت متعدد قابل استفاده نیست لذا توصیه میشود به صورت محضری در دفتر اسناد رسمی ثبت شود.

۳. شرایط خاص در قانون

قانون مدنی ایران مواردی را پیش‌بینی کرده که در آن‌ها زن می‌تواند بدون داشتن وکالت از شوهر، برای طلاق اقدام کند. که اصطلاحا به ان موارد عسر و حرج گفته میشود به این معنی که ادامه زندگی مشترک برای زن به شدت دشوار یا غیرممکن شود.

 طلاق چیست و چگونه انجام می‌شود؟

طلاق به معنای پایان قانونی یک رابطه زناشویی است که از طریق اجرای صیغه طلاق و ثبت آن در دفاتر رسمی انجام می‌شود. در ایران، طلاق دو نوع طلاق وجود دارد که عمدتا طلاق به این دو صورت انجام می‌شود:

۱. طلاق رجعی: مرد در مدت عده (سه ماه) می‌تواند به زن رجوع کند و ازدواج بدون عقد مجدد ادامه پیدا کند.

۲. طلاق بائن: مرد حق رجوع ندارد و طلاق قطعی است (مانند طلاق زن یائسه یا طلاق خلع).

  حق طلاق با کیست ؟

در نظام حقوقی ایران، حق طلاق به‌صورت پیش‌فرض در اختیار مرد است. ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی تصریح می‌کند:
( مرد می‌تواند با رعایت شرایط قانونی، هر زمان که بخواهد همسر خود را طلاق دهد).
همانطور که گفته شد اصطلاح حق طلاق برای زن به لحاظ حقوقی اصطلاحی صحیح حقوقی نمی‌باشد. در حقیقت آن چه تحت عنوان یکی از حق طلاق مطرح می‌شود اعطای وکالت در طلاق از جانب زوج به زوجه است.

بررسی حق طلاق در ایران

یکی از پرتکرارترین و چالش برانگیزترین مسائل حقوق خانواده بحث حق طلاق در قانون می‌باشد. در این خصوص لازم و ضروری است در قدم ابتدایی توجه داشته باشیم که اصطلاح حق طلاق زن اصطلاحی است که به لحاظ حقوقی کاملا” نادرست است. در واقع آنچه به لحاظ حقوقی صحیح می‌باشد، اعطای وکالت از جانب زوج به زوجه است.

وکالت طلاق که در میان عموم مردم و عرف جامعه تحت عنوان اصطلاح اشتباه حق طلاق زن، مورد استفاده قرار می‌گیرد یکی از مهم‌ترین چالش‌های بانوان است و اعطای آن از جانب زوج به زوجه می‌تواند جبران بسیاری از حقوق نقض شده بانوان باشد.

حق طلاق برای مرد

مطابق با قانون مدنی، طلاق حق مرد است و زوجه تنها تحت شرایط خاصی مانند اثبات عسر و حرج خود در دادگاه، اعتیاد شوهر یا عدم پرداخت نفقه به زوجه که موارد آن به تفصیل در قانون حمایت خانواده بیان شده است، از حق طلاق برخوردار است.

شرایط و محدودیت‌ها

مرد برای طلاق دادن زن، باید حقوق مالی او مانند مهریه، نفقه، اجرت‌المثل و سایر حقوق مالی را پرداخت کند.
مراجعه به دادگاه و دریافت گواهی عدم امکان سازش الزامی است.
طلاق بدون دلیل موجه از سوی مرد ممکن است با مخالفت دادگاه مواجه شود، خصوصاً اگر زن حقوق مالی خود را مطالبه کند.

مطابق با قانون با اعطای وکالت در طلاق از جانب زوج به زوجه، حق طلاق مرد ساقط نمی‌شود و زوجه تنها به عنوان وکیل زوج در طلاق می‌تواند برای طرح دعوای طلاق اقدام کند. تنظیم وکالتنامه طلاق نیازمند رعایت تشریفات خاص و دقت نظر به مسائل لازم و ضروری است که در این نوشتار سایت اسناد رسمی 136 استان بوشهر  قصد داریم تا شما را با مقررات قانونی ناظر بر وکالت در طلاق و نحوه تنظیم وکالتنامه طلاق و نکات مهم قانونی بیشتر آشنا کنیم.