دفتر 136 اسناد رسمی استان بوشهر

سفته در واقع یک سند تجاری است که در معاملات مختلف به کار می‌رود و نشان‌دهنده تعهد پرداخت یک مبلغ مشخص به یک شخص دیگر است. در مورد سفته قرارداد کاری، هدف اصلی آن نیز ضمانت اجرای تعهدات قراردادی است. در سفته قرارداد کاری، کارفرما (صاحب کار) سفته را از کارگر (اجراکننده کار) دریافت می‌کند تا به عنوان ضمانتی برای اجرای صحیح و بدون مشکل تعهدات قراردادی توسط کارگر استفاده کند. این سفته نشان‌دهنده تعهد کارگر است که تمامی وظایف و تعهدات خود را بر طبق شرایط قراردادی اجرا خواهد کرد و در صورت عدم اجرا یا انجام نادرست تعهدات، مبلغ مشخص در سفته قابل پرداخت خواهد بود. در ادامه مقاله به معرفی سفته ضمانت حسن انجام کار می‌پردازیم.

در این مقاله از دفترخانه اسناد رسمی 136 استان بوشهر (شهر دالکی) ضوابط و سفته ضمانت حسن انجام کار را بررسی می‌کنیم و مدارک و مراحل لازم برای ثبت چنین درخواستی را بر خواهیم شمرد.

سفته حسن انجام کار چیست؟

سفته ضمانت حسن انجام کار، یک ابزار حقوقی است که به کارفرمایی که یک کارگر را استخدام می‌کند، امکان می‌دهد تا از اجرای تعهدات قراردادی کارگر مطمئن شود. بنابراین، گرفتن سفته قرارداد کاری نوعی ضمانت است که به کارفرما اطمینان می‌دهد که کارگر تعهدات قراردادی خود را به درستی اجرا می‌کند و در صورت عدم اجرا، مبلغ مشخص در سفته قابلیت پرداخت دارد. این سفته به عنوان یک ابزار حقوقی و تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد تا ریسک‌های مربوط به اجرای قرارداد کاری کاهش یابد و اعتماد بین طرفین افزایش یابد.

نحوه پرکردن سفته ضمانت حسن انجام کار

برای پرکردن سفته ضمانت حسن انجام کار، شما باید اطلاعات مورد نیاز را در قسمت‌های مشخص شده وارد کنید. در زیر توضیحی مفصل‌تر درباره تکمیل سفته و پر کردن هر قسمت می‌دهیم:

۱. مبلغ سفته

در این قسمت باید مبلغ سفته را به صورت عدد و حروف داخل سفته نوشته شود. همچنین سقف مبلغ سفته نیز مشخص شده است که باید آن را رعایت کنید.

۲. نام و نام خانوادگی

در این قسمت باید نام و نام خانوادگی شخص متعهد را درج کنید. این اطلاعات به منظور شناسایی شخص متعهد و ایجاد ارتباط مستقیم با وی است.

۳. تاریخ

تاریخ صدور سفته را در این قسمت بنویسید. این اطلاعات به منظور تعیین زمان انعقاد سفته استفاده می‌شود.

۴. گیرنده وجه

اسم شخصی که سفته در وجه او صادر می‌شود را در این قسمت بنویسید. اگر سفته در وجه حامل صادر می‌شود، آنگاه هر کسی که سفته را در اختیار داشته باشد، مالک آن تلقی می‌شود.

علاوه بر این، می‌توانید اطلاعاتی در مورد محل اقامت شخص متعهد و محل پرداخت وجه سفته نیز در سفته درج کنید. این اطلاعات به منظور دقت بیشتر و تسهیل در اجرای سفته استفاده می‌شوند.

شرایطی که باید در سفته ضمانت انجام کار رعایت شود

در سفته ضمانت حسن انجام کار، برخی شرایط حتماً باید رعایت شود تا از بروز مشکلات حقوقی جلوگیری شود. در زیر تعدادی از این شرایط را بررسی می‌کنیم:

قرارداد جعاله چیست؟ چه کاربردی دارد؟

۱. مهر یا امضای فرد صادر کننده سفته

لازم است سفته به واسطه مهر یا امضای فرد صادر کننده اعتبار پیدا کند. این امضا باید قابل تشخیص باشد و با امضای معمول صادرکننده مطابقت داشته باشد.

۲. تاریخ صدور سفته

تاریخ صدور سفته باید به صورت دقیق و مشخص درج شود. این تاریخ مشخص می‌کند که سفته در چه زمانی صادر شده است و به کارفرما اعلام می‌کند که تا چه زمانی باید آن را رعایت کند.

۳. مبلغ به حروف

مبلغی که صادرکننده سفته باید پرداخت کند، باید به حروف نوشته شود. این اقدام به کارفرما اطمینان می‌دهد که مبلغ مشخص شده در سفته صحیح است و از تغییرات بعدی جلوگیری می‌کند.

۴. عدم ذکر تاریخ وصول سفته

در سفته ضمانت حسن انجام کار، تاریخ وصول سفته نباید ذکر شود. ذکر این تاریخ اشاره می‌کند که سفته تنها برای پرداخت در زمان مشخصی صادر شده است، در حالی که در سفته ضمانت انجام کار، تاریخ وصول مشخص نیست و سفته فقط به عنوان ضمانتی برای انجام کار است.

۵. نام گیرنده سفته

در سفته باید نام و مشخصات فرد گیرنده سفته مشخص شود. اگر طرف قرارداد یک شرکت حقوقی است، نام شرکت باید در سفته ذکر شود. همچنین، سفته می‌تواند در وجه حامل نیز صادر شود.

۶. علت صدور سفته

در سفته یا قرارداد کار، حتماً باید علت صدور سفته مشخص شود. این علت می‌تواند مربوط به ضمانت حسن انجام کار، تضمین قرارداد و موارد مشابه باشد. در صورتی که سفته سفید امضاء به کارفرما داده شود و در قرارداد کار اشاره‌ای به سفته نشده باشد، ممکن است کارفرما این سفته را نقد کند و شما دلیل و مدرکی برای احقاق حق خود نداشته باشید.

۷.عدم وجود تاریخ انقضاء سفته

در سفته ضمانت حسن انجام کار، تاریخ انقضاء مشخص نمی‌شود. این به معنای این است که سفته تا زمان انجام کار و تسلیم مطابق با شرایط قرارداد اعتبار دارد و پس از انجام کار، به مراتب غیرقابل استناد خواهد بود.

۸. مشخصات قرارداد

سفته باید شماره و جزئیات قرارداد مربوطه را نیز شامل شود. این اطلاعات شامل عنوان قرارداد، تاریخ امضای قرارداد و شرایط اصلی قرارداد است. این اطلاعات به کارفرما کمک می‌کند تا سفته را با قرارداد مربوطه مرتبط کند و اعتبار آن را بررسی کند.

۹. شرایط استناد به سفته

در سفته ضمانت حسن انجام کار، شرایط مربوط به استناد به سفته نیز باید مشخص شود. این شرایط می‌توانند شامل حداکثر زمانی که کارفرما برای اعتبار سفته دارد، روش‌های اعتبار سنجی سفته و موارد مشابه باشند.

واخواست سفته یعنی چه؟

واخواست سفته به معنای اعلام رسمی و قانونی مطالبه وجه سفته است که در تاریخ سررسید آن پرداخت نشده است. با ارائه واخواست سفته، فرد مطالبه خود را به صورت رسمی به فرد بدهکار اعلام می‌کند و از طریق راه‌های قانونی تلاش می‌کند تا وجه سفته را دریافت کند. این اقدام موجب می‌شود که سفته از دسته اسناد عادی خارج شده و تحت حمایت بیشتر قوانین و مقررات قرار گیرد.

نکاتی درباره پر کردن سفته حسن انجام کار

در پرکردن سفته ضمانت حسن انجام کار و نحوه نوشتن سفته برخی نکات مهم و قابل رعایت وجود دارد که در زیر به آنها می‌پردازیم:

۱. تاریخ پرداخت

در سفته ضمانت حسن انجام کار، تاریخ پرداخت مشخص نمی‌شود. این به این دلیل است که سفته تنها به عنوان ضمانتی برای اجرای تعهدات قراردادی کارگر استفاده می‌شود و در صورتی که کارگر تعهدات خود را به درستی انجام دهد، سفته برگشت داده خواهد شد.

۲. ضمانت قرارداد استخدام

در سفته ضمانت حسن انجام کار، باید عبارتی درج شود که به طرف مقابل (کارفرما) ضمانت می‌دهد که تعهدات قرارداد استخدام را به درستی اجرا خواهد کرد. این ضمانت باید به صورت واضح و قابل فهم در سفته ذکر شود.

۳. تاریخ و شماره قرارداد استخدام

در سفته ضمانت حسن انجام کار، باید تاریخ و شماره قرارداد استخدام کارگر نیز ذکر شود. این اطلاعات به منظور شناسایی قرارداد مربوطه و ارتباط سفته با آن قرارداد استفاده می‌شود.

در ادامه مطلب بخوانید:آیا می‌توان سفته حسن انجام کار را وصول کرد؟، نکته مهم درباره نوشتن نام گیرنده در سفته ضمانت حسن انجام کار ، نکته مهم درباره نوشتن نام گیرنده در سفته ضمانت حسن انجام کار و سوالات متداول و...

پذیرش سرپرستی فرزندان بی‌سرپرست و بدسرپرست از جمله اموری خیرخواهانه‌ای است که برخی از افراد خواستار آن هستند و در پی پذیرش حضانت کودک هستند.

گذشته از آن برخی افرادی که امکان بچه‌دار شدن ندارند یا حتی خودشان فرزندی دارند نیز می‌توانند کودک را به عنوان فرزندخوانده بپذیرند، بر طبق قانون حمایت از کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست این امکان برای زنان مجرد بالای سی سال نیز فراهم است.

در این مقاله از   دفتر اسناد رسمی 136 استان بوشهر (شهر دالکی)   ضوابط و شرایط فرزند خواندگی را بررسی می‌کنیم و مدارک و مراحل لازم برای ثبت چنین درخواستی را بر خواهیم شمرد.

شرایط فرزندخواندگی چیست ؟

بر طبق قانون همسرانی که بیش از پنج سال از تاریخ ازدواجشان گذشته باشد و صاحب فرزند نشده‌اند، زو‌ج‌هایی که صاحب فرزند شده‌اند اما باز هم تمایل دارند فرزندی را به سرپرستی بپذیرند و نیز دختران مجردی که دست‌کم سی سال سن داشته باشند.

در میان این سه دسته اولویت وجود دارد، اولویت اول واگذاری حضانت با زو‌ج‌هایی است که نتوانسته‌اند صاحب فرزند شوند ولی شرایط فرزند خواندگی در مورد انها صدق می‌کند و پس از آن اولویت دوم با زنان مجرد است و در نهایت زوج‌هایی که خودشان صاحب فرزند هستند.

مراحل و شرایط فرزند خواندگی

هر شخصی که برای حضانت و سرپرستی کودکان بی‌سرپرست یا بدسرپرست اقدام می‌کند باید واجد شرایطی باشد، این شرایط عبارتند از:

• سلامت جسمانی و روانی لازم برای نگهداری و سرپرستی بچه

• اعتقاد به ادیانی که بر طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران پذیرفته است (اسلام، مسحیت، کلیمی و زرتشتی)

• عدم ابتلا به بیماری‌های دشوار یا واگیردار

• محجور بودن (بر طبق قانون سه دسته افراد صغیر، مجانین و اشخاص غیر رشید محجور محسوب می‌شوند)

• داشتن صلاحیت اخلاقی

• نداشتن سوء سابقه و عدم محکومیت جزایی موثر

• نداشتن اعتیاد و وابستگی به مواد مخدر، مواد روان‌گردان و الکل

• تمکن مالی مناسب

• تملیک و یا تعهد تملیک بخشی از اموال به نفع کودک

مراحل ثبت نام

قطعا اعلام ثبت درخواست سرپرستی شامل مراحلی است و بدون طی کردن این مراحل امکان‌پذیر نخواهد بود، این مراحل عبارتند از :

• در مرحله اول لازم است زوج یا فرد متقاضی در خواست خود را به انضمام مدارک مورد نیاز و در سامانه بهزیستی به نشانی http://adoption.behzisti.net وارد کنند؛

مدارک لازم جهت دریافت حضانت کودک بر طبق شرایط فرزند خواندگی بدین ترتیب است :

• تصویر صفحه اول و دوم شناسنامه زوج

• تصویر سند ازدواج

• گواهی پزشکی قانونی مبنی بر عقیم بودن زن یا شوهر

• گواهی عدم امکان بارداری از پزشک متخصص

• گواهی سلامت جسم و روان از پزشکی قانونی برای زن و مرد

• گواهی سلامت از پزشک جهت عدم ابتلا به بیماری‌های واگیردار و صعب العلاج

• ارائه حکم سرپرستی آزمایشی از مراجع قضایی

• گواهی تمکن مالی اعم از فیش حقوقی، فتوکپی سند منزل مسکونی، ماشین و…

• گواهی برگ عدم سوء پیشینه کیفری زن و شوهر

• گواهی عدم اعتیاد

برای اطلاعات بیشتر؛ وکالت سرپرستی فرزند را مطالعه کنید.

همچنین لازم است زوج متقاضی علاوه بر ارائه مدارک لازم، در جلسات مشاوره پیش از فرزندپروری و کمیته فرزند خواندگی از جمله موارد بسیار مهمی است که زوج یا فرد متقاضی باید در آن شرکت جویند و نتیجه‌ی این جلسات در پرونده‌شان لحاظ شود.

• پس از دریافت تائید ابتدایی، مصاحبه و بازدید مددکاری اولیه صورت می‌پذیرد و لازم است خانواده تا پیدا شدن کودک واجد شرایط منتظر باشند؛

• در مرحله سوم و پس از پیدا شدن کودک واجد شرایط، لازم است گواهی تائیدیه او از یک روان‌شناس مورد تائید سازمان بهزیستی و نیز گواهی عدم اعتیاد و سوء پیشینه او صادر شود؛

• در مرحله‌ی چهارم، بین زوج یا فرد متقاضی و کودک، ملاقاتی ترتیب داده می‌شود تا پذیرش آنان بررسی شود؛

• در صورتی که پذیرش سرپرستی فرزند برای متقاضیان قطعی شود، قاضی یک حکم موقت را برای دوره‌ی ۶ ماه صادر کرده و پس از تائید کارشناسان سازمان بهزیستی کشور این حکم قطعیت خواهد یافت.

حضانت فرزند یکی از مهم‌ترین مسائل حقوقی و خانوادگی است که پس از جدایی والدین مطرح می‌شود در این مقاله، به بررسی جامع قوانین و مقررات مربوط به شرایط گرفتن حضانت فرزند توسط مادر می‌پردازیم تا درک بهتری از حقوق و وظایف والدین در این زمینه داشته باشیم.

تعریف حضانت: حضانت در لغت به معنای آغوش گرفتن و در اصظلاح به معنای نگهداری، مراقبت و تربیت فرزند است. طبق قانون، حضانت هم حق والدین است و هم تکلیف آنها در قبال فرزندانشان. این مفهوم با ولایت متفاوت است؛ ولایت به معنای سرپرستی قانونی و تصمیم‌گیری در امور مالی و حقوقی فرزند است که معمولاً به پدر یا جد پدری تعلق دارد.

قوانین حضانت فرزند در ایران

1. حضانت تا ۷ سالگی: طبق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، حضانت فرزندان تا سن ۷ سالگی با مادر است. این قانون برای هر دو جنس (دختر و پسر) یکسان اعمال می‌شود.

2.  حضانت پس از ۷ سالگی: پس از ۷ سالگی تا زمان بلوغ، حضانت به پدر منتقل می‌شود. سن بلوغ برای دختران ۹ سال قمری و برای پسران ۱۵ سال قمری است.

3. حضانت پس از بلوغ: پس از رسیدن به سن بلوغ، فرزند می‌تواند خود تصمیم بگیرد که با کدام یک از والدین زندگی کند.

4. اختلاف در حضانت: اگر بعد از ۷ سالگی بین والدین در مورد حضانت اختلاف پیش آید، دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت کودک تصمیم‌گیری می‌کند.

5.  حضانت در صورت فوت یکی از والدین: در صورت فوت یکی از والدین، حضانت به طور خودکار به والد دیگر منتقل می‌شود. چرا که مهمترین موضوع مصلحت فرزند و طفل است و بهترین شخص برای ایشان  والد دیگر است و اگر پدرفوت کند فرزند جهت نگهداری به بستگانی همچون عمو و مادربزرگ سپرده نمیشود . و با توجه به جنبه های عاطفی و تربیتی و وابستگی روانی فرزند و مادر ،سلب حضانت از مادر واعطای حضانت به عمو و سایر بستگان ( نه پدر ) نیازمند در معرض خطر بودن سلامت جسمانی و تربیتی فرزند به نحو بسیار فاحش و واضح می باشد.

شرایط سلب حضانت

در برخی موارد، دادگاه می‌تواند حق حضانت را از والدین سلب کند. این موارد عبارتند از:

1. اعتیاد به مواد مخدر، الکل یا قمار

2. بیماری روانی (با تأیید پزشکی قانونی)

3. سوء استفاده از کودک یا وادار کردن او به اعمال خلاف اخلاق

4. خشونت فیزیکی بیش از حد متعارف

5. عدم توانایی در نگهداری و تربیت صحیح فرزند

حضانت در طلاق توافقی: در طلاق توافقی، والدین می‌توانند در مورد حضانت فرزندان زیر سن بلوغ با یکدیگر توافق کنند. این توافق باید شامل نحوه ملاقات فرزند و میزان نفقه نیز باشد. البته دادگاه باید این توافق را تأیید کند تا اطمینان حاصل شود که به نفع کودک است.

حق ملاقات فرزند

والدی که حضانت فرزند را ندارد، حق ملاقات با او را دارد. زمان و مکان ملاقات معمولاً با توافق والدین تعیین می‌شود، اما اگر به توافق نرسند، دادگاه در این مورد تصمیم‌گیری خواهد کرد.

نفقه فرزند

نفقه به معنای تأمین هزینه‌های زندگی فرزند است. معمولاً پرداخت نفقه بر عهده پدر است، حتی اگر حضانت با مادر باشد. نفقه شامل هزینه‌های خوراک، پوشاک، مسکن، تحصیل و درمان می‌شود. در صورت فوت پدر یا عدم توانایی او در پرداخت نفقه، این مسئولیت به ترتیب بر عهده جد پدری و سپس مادر خواهد بود.

در ادامه مطلب بخوانید:نکات مهم در مورد حضانت فرزند و شرایط گرفتن حضانت فرزند توسط مادر ، نتیجه‌گیری و نکته نهایی سوالات متداول و...

امنیت حقوقی زیباترین هدیه‌ای است که می‌توان به بشر سرگردان امروز هدیه داد. بی‌دلیل که نیست قانونگذار برای ترغیب اشخاص جهت تنظیم اسناد به صورت رسمی در سال ۱۲۹۰ یعنی ۱۱۰ سال پیش، با تصویب قانون ثبت اسناد در مجلس شورای ملی جهت حل چالش تزلزل در مالکیت اموال منقول و غیرمنقول و قراردادها و معاملات تنظیم اسناد رسمی اقدام نمود.

در این قانون، مقرر شد که ثبت اسناد عادی مردم اختیاری باشد چرا که دولت تجهیزات و آمادگی کامل برای ثبت اسناد را نداشته و دفاتر اسناد رسمی در سراسر کشور، با این پراکندگی و گستردگی وجود نداشتند و عملاً الزام مردم جهت ثبت رسمی اسناد غیر ممکن بود. ضمن اینکه عموم جامعه به این سطح از آگاهی نرسیده بودند و از مزایای سند رسمی اطلاعی نداشتند. البته مقرر شد با ارائه مشوق‌هایی، مردم تشویق شوند که اسناد عادی خود را نزد مامورین دولت در ادارات ثبت برده و ثبت نمایند و به رسمیت برسانند تا از مزایای سند رسمی برخوردار شوند.

مزایایی مانند ثبت و ضبط محتویات و مندرجات اسناد که از زوال، نابودی، فراموشی، دستبرد، دستکاری، انکار، تردید سند جلوگیری شود. همچنین قابلیت استناد در نزد محاکم به سند رسمی جهت اثبات دعوی یا دفاع از دعاوی مطروحه در قانون مزبور برای اسناد رسمی منظور شد تا مردم تشویق شوند که اسناد عادی خود را از طریق ثبت آن نزد مأمورین دولت به سند رسمی تبدیل کنند.

قانون ثبت اسناد و املاک:

بیست سال بعد با اصلاح قانون مزبور و تصویب قانون ثبت اسناد و املاک در اسفند سال ۱۳۱۰ در ماده ۴۸ قانون‌گذار پیش‌بینی نمود اسناد عادی باید به ثبت رسمی رسند، در غیر این صورت نزد هیچ‌یک از مراجع دولتی و قضایی و ادارات تحت هیچ عنوان پذیرفته نخواهد شد. اما متأسفانه در طول نود سال گذشته به این تهدید و اتمام حجت قانونی توسط ادارات دولتی و مراجع قضایی توجهی نشد و حتی بعدها قوانین و مقرراتی بر خلاف ماده ۴۸ قانون ثبت اسناد به تصویب رسید و به اسناد عادی بها داده شد. به همین دلیل است که در قرن ۲۱ نیز مانند قرون گذشته با چالش تزلزل در مالکیت املاک و معاملات اشخاص ناشی از اسناد عادی روبرو هستیم و این مسئله هنوز در کشور ما حل نشده است؛ چالشی که بنیان‌سوز و پرهزینه می‌باشد.

ثبت اسناد در نزد دفاتر اسناد رسمی مانع از تزلزل در مالکیت اشخاص، تنظیم و تثبیت روابط حقوقی ایشان و بهداشت حقوقی جامعه می‌شود. نتایج اقتصادی، اجتماعی، قضایی و امنیتی آن از نظر حقوق و منافع و مصالح عمومی و اجتماعی و حتی روانی بسیار قابل تأمل و توجه است. بسیاری از قراردادها اعم از خرید و فروش املاک و اموال منقول و غیرمنقول، اجاره، مشارکت در کسب و کار و یا ساخت و ساز و پیش فروش آپارتمان باید به موجب سند رسمی تنظیم شود ولیکن متأسفانه بسیاری از این قراردادها به صورت عادی و حتی گاهی شفاهی منعقد می‌شود.

البته خوشبختانه رسمی کردن بسیاری از اسناد اجباری است که به مهمترین آنها اشاره می‌کنیم.

در چه مواردی ثبت سند الزامی است؟

1. کلیه عقود و معاملات راجع به عین یا منافع املاک ثبت شده

2. کلیه عقود و معاملات راجع به حقوقی که در دفتر املاک ثبت شده.

3. کلیه عقود و معاملات راجع به عین یا منافع املاک که در دفتر املاک ثبت نشده

4. صلح‌نامه و هبه‌نامه و شرکت‌نامه

5. نقل و انتقال راجع وسایل نقلیه موتوری

6. کلیه عقود و معاملات راجع به دستگاه‌های چاپ و لیتوگرافی

7. کلیه عقود و معاملات راجع به کشتی و شناورها

8. نقل و انتقال سهم‌الشرکه شرکت با مسولیت محدود

9. نقل و انتقال سرقفلی و حق کسب و پیشه و تجارت

10. نقل و انتقال املاک مشمول قانون پیش فروش ساختمان

بی‌توجهی به رسمی نمودن این اسناد به قیمت غیر قابل استناد بودن و حتی بطلان سند عادی تنظیمی تمام می‌شود. علاوه بر اینکه مناسب است مردم برای اطمینان و امنیت بیشتر، معاملات و قراردادهای خود را در دفاتر اسناد رسمی ثبت و از مزایای سند رسمی و حمایت حاکمیت از آن برخوردار شوند. سردفتر اسناد رسمی حق استنکاف از ثبت آنها را ندارد، مگر اینکه مفاد معامله یا قرارداد مخالف قواعد آمره، نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد.

در ادامه مطلب بخوانید:ثبت سند چه مزایایی دارد؟ و...